Eser, bireyin kendi hakikatiyle yüzleşmesini ve içe atılan sözlerin bedendeki yansımasını ele alır. Sırtı dönük çıplak figür, toplumsal maskelerden arınmış yalın birikmişliği temsil ederken; aynadaki kapalı görünüm bu hakikati dış dünyadan gizleme çabasını yansıtır. Arkada toplanmış örgüler saklanmak istenen yükleri simgeler; çalışma, insanın en çok gizlemeye çalıştığı şeyle ayna aracılığıyla kaçınılmaz olarak yüzleştiği o anı sahneler.