Eser, ifade edilemeyen sözlerin ve bastırılmış duyguların insan ruhunda yarattığı tahribatı odağına alır. Figürün uzayıp giden her bir saç örgüsü, içe atılmış ve dile getirilememiş sözleri simgeler. Bu örgülerin sarıldığı kuru ağaç ise insanın söyleyemediklerini içine hapsetmesinin, iç dünyasını nasıl kuruttuğunun ve çoraklaştırdığının somut bir temsilidir. Tüm bu kuruluk ve kuşatılmışlığa karşın, figürün kararlı duruşu ve bakışları, bastırılan her söze rağmen özünü ve direncini koruma iradesi