Eser, kadın bedeni ve sesi üzerindeki toplumsal tahakküm ile içsel direnç arasındaki gerilime odaklanır. Figürün boğazına dolanan yılan, toplumun kadını ehlileştirme ve sesini kesme baskısını simgeler. Michel Foucault’nun "Uysal Bedenler" kavramı ekseninde bedeni bir mücadele alanı olarak ele alan çalışma, bu boğucu kuşatılmışlığa rağmen figürün bakışlarındaki kararlı duruşla kadının kendi varlığını ve özünü savunma iradesini görünür kılar.