Resim benim oyun alanım, kendimi özgür hissettiğim yer. Elime kalemi aldığım an zamanın da mekanın da merkezindeyim. Dış dünya camın ardında; sesler de görüntüler de… Ne yaşım ne de adım var; tüm sıfatlardan azade, içimden nasıl geliyorsa öyle çıkıyorum yola. Bazen tanıdık bir yüz, bazen bir yabancı yahut bir sokak arası ile… Renkten renge savruluyor, kimi zaman siyah beyazın dinginliğinde soluklanıyorum. Sesler boğuk, görüntüler flu. Oyunumu oynuyorum...